Taa aylar öncesinden belliydi arkadaşın Haziran’da, İzmir’de düğün yapacağı, benim de bu düğüne motorla gideceğim belliydi ilk andan beri. Malum, geçen sene de pek düğün fırsatını kaçırmamış, bahaneyle Hatay’a, Zoguldak’a falan gitmiştim. ...

Hava güzeldi, zorlu bir uyku olmadı, üşümeden, ikiye bir çişe kalkmadan rahat bir uyku çekebildim. Gerçi hiç kalkmadım değil, sabaha karşı bir uyandım, güneş yeni yeni doğuyordu.

Gece yatmadan önce Murat Abi, oranın sabahının çok güzel olduğunu, tam fotoğraflık olduğunu falan söylemişti, kalkmışken göle bir bakayım dedim ben de. Göl öyle sisli falan değildi, bir numarası yoktu o anda. Fotoğraflayamadım ama gölün başında, tek başına ayakta duran birisi vardı. Süleyman Abi imiş meğer, kurbağa sesleri delirtmiş, hadlerini bildirmek için gölün kenarına gelmiş. Bu arada, tek ses kurbağa sesleri değildi, horlama da vardı ama horlama da değildi dikkatimi çeken ses. Çok net ossurma sesleri geliyordu farklı farklı çadırlardan. Böyle, trombon senfonisi gibi, sağdan soldan zart, zort, ziriziri zirt falan diye. Yaptığım kamplarda yaşadığım en ilginç andı kesinlikle. ...

Oooooyee beybiler, aradan 1 ay geçti ve ben devam ediyorum 🙂 Ne diyorduk, hah, balık tutmaya çalışıyordu millet

Orada oyalanırken baktık, bir jiple bir motor geliyor, Prometheus gelmiş Andaç’la beraber. Yalnız, fener’in şampiyonluk faciasından sonra mı olmuştur bilinmez, Onur’un yürüyüşü değişmiş biraz ...

Hafiften yağmur çiselemeye başlamıştı. Baktım, gölet üzerinde damlalar hoş bir görüntü oluşturuyor gibi, inip fotoğraf çekeyim dedim.

İnerken, çeşmeden su taşımakta bir kaç kız seslenmeye başladı, “Amcaaa, bizim fotoğrafımızı çekebilirsin amcaaa” diye. “Ne amcası lan” deyip ağızlarını burunlarını kırdım, bakın, nasıl da kaçışıyorlar: ...

Hakan sapan getirmiş, onu çıkardı yağmur dinince. Sapanı gören Mehmet Abi coştu, kaptı sapanı, kuş kovalamaya başladı.

Hani aç olsak, yemeğimiz olmasa, yemesi güzel kuşlar olsa tamam da serçelere nişan alıyor olunca Hakan, sapanı almak için davranmak durumunda kaldı ...

Bu kamp da geç kalmamla başlayacaktı neredeyse, gerçi yine geç kaldım ama buluşma saatine göre 6 dakika falan, gelişme var yani 🙂

Yine börek uğraştırdı, değilse erkenden kalkmıştım aslında. Böreğin de sadece pişirmesi kalmıştı, gece 3 gibi hazırlayıp buzdolabına koymuştum, sabah pişirip çıkacaktım. Sabah, koydum fırına böreği, hazırlanıyorum bu esnada, az sonra kontrole gittim, lan, neredeyse aynı duruyor. Meğer fırının kapağı tam kapanmıyormuş, itekleye itekleye kapattım da öyle hızlandı. ...

Piknik için seçtiğimiz alan baya iyiydi, düzlüktü, etrafı ağaçlıktı, dibinde su vardı, arayıp da bulamadığımız tarzda bir kamp alanıydı yani.

Millet motorları yol kenarında bırakıyordu, niye aşağıya indirmediğimizi sordum, gözüm kesiyorsa indirebileceğimi söyledi Süleyman Abi. Kesiyordu aslında da kimse indirmiyor olunca çıkıntılık yapmayayım dedim. Zaten adım çıkmış endurocuya, bu motorda bari yolda kalayım derken baktım Süleyman Abi indiriyor motorunu, ben de gittim peşinden. ...

Ulan, ne gündü be 🙂

Aslında, geziye katılıp katılmayacağım belli değildi. Bizim Nurcan’ın kuzeninin düğünü vardı İstanbul’da, ben de motor alalı kamber gibi düğünden düğüne gezdiğim için ona da katılsam mı diyordum. Hem motorla İstanbul’a gitmemiştim hiç, değişiklik de olurdu. Gel gör ki haftasonu yağmur bekleniyor olunca cesaret edemedim. Eski motor olsa çıkardım aslında ama bu gv650 denen alet bana göre haddinden fazla güçlü. Kuru yolda bile virajlarda gaz vermeye gelmiyor, yollar ıslakken dengesiz bir hareket yaparım da kayar giderim diye korktum. Neyse, o öyle yalan oldu, o yalan olunca da geziye katılayım madem dedim. ...

Geri dönüş planlarını da konuştuk bir yandan. Gelirken fotoğraf çekilebilecek güzel yerler vardı ama motorun üstünde kaçırmıştım.

Hatta birinde fotoğraf makinesini ayarlamaya çalışırken ateşlemeyi kesen düğmeye basmışım, durdu motor. Gaz kesti diye boğuldu sandım, biraz zorladım falan, olmadı, sonradan farkettim derdinin ateşleme olduğunu da geç kalmıştık artık. Hem kalabalık olduğumuzdan hem de zaten çok vakit kaybettiğimizden sırf fotoğraf çekmek için durmamıştım yollarda, Hakan’la konuştuk, dönüşte ayrı gidelim, istediğimiz gibi fotoğraf çekelim dedik. Öyle de yaptık, ilk ayrılanlardan olduk herhalde, grupla vedalaşıp yola koyulduk. ...

Bu kadar değil tabi. Şimdi, fotoğraf yok ama bir miktar video var, onlar yeni geldi aklıma. Şimdi hazırlayıp yükleyeceğim, yazıya da ondan sonra devam edeyim gaari.

Hop, videolar da tamam. Bir kısmını ekleyeceğim, kalanları da http://www.youtube.com/user/geomyr adresinden görebilirsiniz. ...